• Category Archives HB-Kind-Forum
  • Gelukkige deuren

    Posted on by Joep

    Ik ken mensen waarvoor ik een galante deur open, er zijn mensen die mij laten delen in hun muzikale kracht, er zijn mensen die ik mag verblijden met mijn kunsten. Er zijn mensen zoals jij en ons !!

    De kanarie aanschouwde wederom een extra dimensie en wist dat hij moest blijven zingen totdat zijn klankkleur iedereen zou kunnen bereiken.


  • verbeleijdingheijd….

    Posted on by Joep

    Dit is de eerste keer dat ik een stukje op mijn blog zet over mensen die zien wat ik weet en weten wat ik zie, beter nog ben !

    Op facebook gaf ik het volgende enkelvoudige commentaar:

    Erg waardevolle en openhartige bijdrage aan de thematiek, waarbij onze neurale gebruiksaanwijzig inderdaad leidend zou moeten zijn en niet lijdend. Misschien zouden we een ruilhandel in zelfverwezelijking moeten beginnen. Jij geeft mij advies, ik spiegel het en geef jou advies, terwijl de rest meekijkt en wederomt šŸ™‚Ā  …. En dan niet in een forum maar in Reallife ! Daarna bedrijfsmatig crowdfunden via de 1%club of andere nonprofit fundingclubs ? Dank Willem Wind en Helmer van Weelderen !! Ben nog maar halverwege met de bewustwording maar erg creatief met mijzelf zijn ( http://www.jwthijssen.com/ ).

     

    Surplus:

    Verder vind ik het kanarie-effect er belangrijk. Het beestje zit opgesloten in een kooi maar ziet en voelt wel een wereld daarbuiten. Die wereld begint te leven zodra er een deurtje wordt opengezet. De gevleugelde vriend vliegt in vrijheid door de huiskamer en land op de nieuw ontdekte vensterbank, terwijl hij de door het raam de uitdagende buitenvogels bestudeert. Wederom wordt er een deur geopend en het beestje vliegt een nieuwe wijde wereld in. Een iedermaal ervaart hij de nieuwe bewustwording en weet nu dat echte slimme vogels gelukkige deuren nodig hebben.

    Met buiging voor mijn sleutelvrienden !


  • De Autodidact I

    16 jaargetijden had hij gezien en 19 had hij er beleefd. Onze telling begint bij de geboorte, terwijl dit slechts een afspraak is.

    Kort na zijn eerste celdelingen begonnen de vonkjes. Hij kon ze voelen en beleven maar nog niet zien. Het kijken begon pas na zijn geboorte, ondank het feit dat hij daarvoor reeds licht en donker waarnam. Echter niemand had hem uitgelegd wat deze prenatale begrippen waren, terwijl hij wel iets ervoer maar nog niet begreep, of kon plaatsen ?
    Toch was hij het die de eerste reactie op gang bracht. Om zijn spiertjes sterker te maken begon hij te bewegen. Voor het eerst bereikten andere geluiden als de tot dan toe vertrouwde moederlijk lichamelijke zijn oortjes en hij wist, dat als hij actief werd hij meer voelde. Hij werd gewaar dat er iets buiten hemzelf bestond en leerde te “zien”. Elke keer als hij een actie initieerde (voetje richting moedermaag danwel vuistje richting nieren) vingen zijn oren hoge trillingen op van een geluid wat hem normaal zo rustig maakte. Ook wist hij dat deze rillingen hem een warmer of kouder gevoel gaven. Hij begon patronen te zien.

    Zijn voorkennis over zijn externe omgeving die de opname van sensorische informatie trachtte te sturen bleef continu aanwijzingen zoeken met de moederlijke kennis die hij reeds eerder had opgedaan. Nadat hij zijn veilige “thuisbasis” had verlaten keek hij zijn vader als eerste aan met wijd opengesperde ogen en herkende de andere trillingen die hij vroeger had gehoord. Ooh, dĆ”t was die andere stem :) ? Hij kreeg zijn eerste beeld binnen.
    We bleven elkaar als gehypnotiseerd zeker 5 minuten aankijken en het “leek” alsof we geestelijk tot elkaar doordrongen…
    De dienstdoende gynaecoloog verbaasde zich erover, dat het inderdaad leek of de kleine mij aankeek, maar dat dit in deze fase absoluut nog niet kon.

    Hopla, de eerste miskenning was een feit.

    Wanneer start HB in het dageliijks leven ?

    Ik denk prematuur, maar zeker al vrij snel na het zien van het eerste ochtendlicht …

    De echte start begint trouwens als je gewaar wordt……..


  • HB-Kind-Forum II

    Op 16 december 2010 heb ik het volgende bericht op het HB-Kind-Forum geplaatst:

    De triestheid van het verlangen krijgt een zeer positief gevolg: Groeibriljant mag binnenkort proefdraaien op de leonardoschool..

    ( Ik dank jullie trouwens voor de hartverwarmende en stimulerende reacties op de introductie ! )

    De begrijpelijke helaasheid der dingen maakt zich heer en meester:
    Als gevolg van het “schooldossier” van zijn huidige school, vooraleerst een proefperiode, daarna een definitief besluit van LS/ toelatingscommissie.

    ( Ik weet zeker, dat als men Groeibriljant buiten de huidige context zou meemaken men niet eens zou twijfelen aan hun twijfels :) )

    Na een heerlijk open gesprek met de toelatingscommissie, met bijzitting van een 2-tal Ambtenaren der Openbare School, heeft onze celbeheersing overwonnen
    en krijgt onze zoon een kans zich te bewijzen op de LS, waarbij zijn voormalig recalcitrant gedrag helaas als toekomstige graadmeter wordt genomen. Het eindoordeel en uiteindelijke Fiat volgt over ca. 2 mdn.

    Natuurlijk blinkt onze oogappel net zo mooi als alle andere peren en herken ik de lachspiegel die Groeibriljant me in al zijn bewuste onschuldigheid voorzet.

    Mijn intuĆÆtie, ervaring en kennis doorziet de futiliteit rondom zijn voormalig gedrag. In mijn jongere jaren “verbouwden” vrienden elkaars gezicht regelmatig om daarna rustig verder te knikkeren, waarbij het aftasten van onze grenzen volgens mij leidraad was en daarnaast niemand ons uitgelegd had wat een alpha-mannetje was.
    Ondanks het pinpointen op zijn gedrag door de 2 huidige schoolherders, werd ik zeer aangenaam verrast door de open mind van m.n. de Leonardo Hoofdpoortwachter (en dank zeker tevens de LS Orthopedagoog en LS Psycholoog voor hun passionele uiteenzetting van eigen bevindingen met groot waarheidsgehalte)

    Ik vermoed een zeer scherpzinnige doortastende geest bij de hoofdportier, welke virusvrij verklaart is. Als een opperrechter woog hij feiten, kennis en meningen en gaf Groeibriljant het voordeel van de twijfel.

    Wie is de discriminant in het lof der zotheid ? :wink:

    Ik me ga vanaf heden krachtig inzetten om het geopende pad voor toekomstige jeugdige breinsurfers veilig te stellen en te verbreden tot een snelweg !!

    In majeur,

    Joep


  • Introductie hb-kind-forum

    op 12 december heb ik het volgende bericht ter Introductie op het zeer waardevolle hb-kind-forum geplaatst:

    Ik heb altijd het akelige gevoel gehad, dat na mijn geboorte het kind met het badwater weggegooid werd en dat ik als domme nageboorte het mijn verdere leven moest redden als postnatale depressie. Wie kan lachen om een humoristisch bedoelde contradictie is in staat om te relativeren.
    Nou, dat relativeren heb je hard nodig als HB gezin.

    De schoolkeuze voor onze zoon Groeibriljant was gebaseerd op antwoorden, die de plaatselijke openbare school gaf op enkele vragen omtrent hun kennis en ervaringen omtrent HB-kinderen. De toenmalige directrice mevrouw Liegeheersbeestje gaf aan dat er een uitgebreid programma bestond, terwijl andere lokale scholen aangaven nog geen inzicht te hebben (dat is pas wijsheid !). In onze toenmalige onwetendheid was de keuze was vlot gemaakt en zoonlief Groeibriljant was ontzettend blij, dat hij “eindelijk” zou mogen leren op een “echte” school. Nou dat viel vies tegen !
    Er bestond geen extra programma en hij werd diep teleurgesteld in hetgeen hem werd aangeboden. Alles was simpel, school boeide hem niet meer en tijdens de lesuren ging hij zich vervelen en vertoonde recalcitrant gedrag. Verder begonnen kinderen hem te pesten omdat hij zijn kinderkopje boven het maaiveld uitstak.
    Hij speelde met kinderen van alle leeftijden op school, maar door wanprestatie van zijn leraren/ leraressen tijdens de lessen (Je kunt trouwens beter boven wijzer zijn, als onderwijzer) werd zijn frustratievaatje alsmaar voller. School gaf aan niet te weten hoe men verder moest gaan met de omgang van onze HB-er Groeibriljant. Vandaar onze vervolgstap om te gaan kiezen voor de Leonardoschool. Plusscholen zijn in onze regio nog niet aanwezig ?
    We gaven onze bevindingen door aan zijn huidige openbare school om toch de nog resterende tijd op deze school te laten versoepelen.
    Onze verbazing groeide toen we werden geĆÆnformeerd, dat de bovenschoolse coƶrdinatrice mevrouw T. Luipaard direct contact had opgenomen met de voorzitter van de toelatingscommissie van de Leonardoschool en hem Groeibriljants schooldossier had overhandigd, met hierin alleen negatieve uitingen omtrent het gedrag van onze zoon.
    Dit door mevrouw T. Luipaard opgestelde dossier is ons voordien nooit ter inzage overhandigd, noch werd tijdens meerdere 10 minuten gesprekken (die altijd een half uur duren) gewag gemaakt van enige afwijkende gedragspatronen bij onze zoon
    (het recalcitrante gedrag ontstond pas in juli 2010 en is niet medisch afwijkend verklaart door zowel zijn huisarts, alsmede door BJZ(welke verklaarde niks voor onze zoon te kunnen betekenen)en werd ingeschakeld door de openbare school, alsmede door Orthopedagoog mevrouw Bijsterslim, die hem testte volgens WISCIII. Er bestond bij Groeibrillant zelfs geen disharmonisch profiel !!
    Aangezien ik over een meer dan uitzonderlijk geheugen mag beschikken weet ik dat dit schooldossier pas opgesteld is, nadat we vertelden voor een andere school te gaan. Ik ben hypergevoelig voor misstanden en onrecht en krijg de laatste tijd het vermoeden, dat de openbare school alleen tijd heeft willen rekken om haar op 01 oktober jaarlijkse vast te stellen budget te kunnen bemachtigen.

    Aangezien de Leonardoschool dan ook naar haar geldelijke vergoeding voor het schooljaar 2010-2011 kan fluiten, vermoed ik, dat Groeibriljant pas in september 2011 mag emigreren naar het rijk der wetenheden. Ik hoop dat ik mij hierin mag vergissen !
    Zoonlief zit momenteel regelmatig thuis met hoofdpijn, buikpijn en andersoortige vagere klachten, alwaar hij door mijn vrouw op geweldige wijze wordt opgevangen en eindelijk de leerstof krijgt aangeboden, welke hem tijdens schooluren ontbeert.

    Mocht de toelating voor de Leonardoschool dit jaar niet kunnen doorgaan, vertrekt onze zoon Groeibriljant uiteraard per direct van zijn huidige school.

    Wanneer krijgen we voor onze 2% van de bevolking een daadkrachtige snel werkende ombudsman, welke misstanden mbt HB kinderen kan beoordelen en veroordelen.
    De weg via de rechter is een erg lange en helaas bestaan in ons Nederig Land nog steeds vormen van psychische kindermishandeling, die worden gedoogd.

    Hoe mooi zou het zijn als Leonardoscholen als speciaal onderwijs kunnen worden gezien, inclusief vergelijkbaar overheidsbudget als regelingen voor andersbegaafden aan de “onderkant” van de maatschappij.

    Alleen de vogels vliegen van Oost naar West Berlijn, worden niet neergeschoten maar wel ………………………..