Dominant Septiemakkoord

De dagelijkse desillusie, d.w.z. de paradox tussen de teleurstelling van je verwachtingspatroon heden versus de kracht van de verbeelding. Een noodzaak om te zoeken naar nieuwe vormen van inzicht en denkwijzes remt edoch sterkt ons in dit gevecht.  Je relativeringsvermogen mag nooit (lees soms) invloed kennen op je creativiteit en/of de zoektocht ernaar.

Sinds ik mijn reine gedachten tentoonspreidt ervaar ik de contramine (ontstaansgrond: onwetendheid,afgunst,  jaloezie of zelf nog erger misplaatste rancune). Ik begrijp onwetendheid en weet dat ik het hun niet kan uitleggen. Iemands wereldbeeld leid toch iemands begripskader ? Diegenen die het kunnen overstijgen starten met gerichte vraagstelling !  Daarna start hun begrip van antwoord.

Als Hb-er vind je buitensluiting niet erg, omdat deze gewenning het verhaal van je leven is. Je begripssnelheid overstijgt en is direct aanwezig.  Terwijl je leeftijdgenoten het aap-noot-mies tijdperk reeds enkele jaren achter zich hebben gelaten, weet je dat jouw denkwijze pas over 20 jaar geaccepteerd gaat worden en dat je jou kracht moet steken in je geestelijke overlevingskans.

Het mooiste onderbuikgevoel ter wereld hoort toe aan de zwangeren. De draagmoeders van prille geestelijke levenspotentie.

Graag zou ik ieders levenskracht willen bezwangeren met de kracht van de verrijkende gedachte !

Op een uitzondering na: Ik ontdekte laatstelijk een klein gering Latijns judasaapje in een Madagaskarale muzikale omgeving. Zijn parasitaire soort was geïnfiltreerd in meerdere nootachtige omgevingen en was slechts uit op soortelijke zelfverheerlijking. Zittend op zijn slijmspoor wist hij dat hij als familielid van de naaktslak alleen maar gelust werd door ons everzwijn wachtende op zijn kwellende joelfeest.

De universele moraal overleefd iedere afwijking.

Ik weet mijn betwijfelde zittend kwetterend aapje dat jou verleiding groter is dan het akelige evenbeeld onder de belangrijke schouders van je bollende spiegel.

Weet dat spiegels altijd zien wat er te kijken valt :) !!!

Daarom luidt ik hierbij het einde in van de bedrieglijke cadens.

Uw reine kwartel,

Joep

 

Utopia

De zwaartekracht bracht mijn oogdruppels een bepaalde nederigheid, terwijl mijn gevoel zich nog in de ontkennende fase bevond. Geldingsdrang is altijd duur en is nauwelijks mijn motivatiegrond.

Wat is jullie bewegingsbasis ? Gevoel, uitdaging, wedstrijd,waardering, deelzaamheid, erkenning, overerving, combinatie, creatie……..Zijn ?

In mijn verklappend geval: worden ..

Zolang de politiek kenniswetenschap verloochend en haar leugens verhuld omdat er meerdere “waarheden” worden gedoogd, wens ik de mijnen een tranendal op het grootst mogelijke eiland van eensgezindheid.

Kijk toch liever naar de veilige speelsheid van een jongeling:

“Haar prachtvolle kleinheid verraste mij in haar kunst van bekenisvolle jeugdige woordkeuze, onderwijl zoekende naar de broodnodige verwarming van haar moeder en zebra. Zelden herkende ik buiten mij eigen omgeving de prilheid van een zo krachtig wezen. Een Hint spellenmiddag. Ik vroeg waarom er een papieren label aan haar zebra’s buik bungelde. Echte paarden hadden dit toch ook niet ? Ze antwoordde: mijn zebra is niet de realiteit, het is maar een knuffel ! Wederom omarmde ze haar moeder, zich badend in haar onvoorwaardelijke steunende bron….”

Onze groeibriljanten gaan ervan uit dat steun en toeverlaat, datgene is wat hen wederom zal omarmen, als ze ontrukt worden uit de veilige leerzame thuisbasis en op weg moeten naar pretpark kennisland.  Eenmaal daar gearriveerd ervaren ze al snel, dat kennis geen keuze blijkt en dat hun ouders toestaan, dat kennisland slechts in hun betoverende dromen bestaat. Zij sturen ons toch naar een school waarin het keurslijf bepaalt wat wij moeten, mogen en laten…

“Papa als je mij zou laten leren wat ik wilde, dan pas zou ik echt slim worden !”

“Dank je, jouw wijsheid geldt voor ons allemaal jongen. Stop daarom nooit met vertellen !“

Al in 1516 schreef een HB-er over een eiland genaamd Utopia (De Optimo Reipublicae Statu deque Nova Insula Utopia). Het is een spannend boek wat lezenswaardig is en het gaat over een ideale staat.

” Zoonlief, Ons boek gaat over een ideale staat van zijn of de ideale groei naar worden”.

En het wachten op kennis schijnt ons te sterken………..

Hoogwachtend,

De Tijdsgeest

 

 

Now doesn’t exist. It only did !

With the speed of light (it only travels with 299,792,458 metres per second (in a vacuum)) our perception creates an awareness of being,  while adapting events that took place in the outer-self  past. Even the tremendous clock-speed of our brain is relying on a neuro-transmitting time. Mechanosensation (hearing/touch) takes time. Even the thoughts I’m thinking took place.  The awareness of sense-time could even bring us to delete the present tense :) or delete the word: now !!

Next to that we learned from experience that the future existed. There always has been or was a tomorrow….  So there was a past and there possibly is a future.

But please tell me: where can I find the now ?

My eyes smiled and new we ware all time-travellers living in our own embodied  time machines.

Awhereness of the Awereness will be our question !

Didn’t it ?

“A tear run down his cheek while leaving the flickering eyes of joyful understanding

JWT

Helder Zichtveld

Me genietend laten meevoeren op haar heerlijk drijvende woordenstroom, onderwijl de getijdende kustlijnafstand nauwlettend bewakend vanuit de verlatende ooghoeken. Ik proefde een zoutend gevoel van onrust op mijn lippen en mijn geestesoog ontving weer een beeldenstroom van voorstellingen en gezichten, welke ik buiten mijn opgelegde kader trachtte te interpreteren. Ik besloot eens toe te geven aan het verlossende gevoel van mogen en wist dat de eerste zet naar de Dan van Zengeving haar voltooiing omgreep. Ik naderde de poorten van hogere tijd en zweefde door een prachtig zwanger dagdroomlandschap wetende dat alslechts de kleinste hunkering naar water en brood mij van gezonde hongerige gedachten zou kunnen weten afbrengen.

Vroeger corrigeerden onze onderwijzers ons als we naar “”buiten” staarden, omdat ons gedrag niet binnen hun opgelegde verwachtingskader paste. Nu oefenen ze zelf hun rustgevende overdenkende aandachtsverlegging en betitelen dit meditatie.

Verruim de vaardigheid over je eigen hersenprocessen  en blijf bewust van deze kunstkunde en misschien nog belangrijker beleer onze groeibriljanten de integratie  van het mooiste hintgevende educatieve passiewoord:

Stimuleer !

 

Nextness

The extinction of modern mankind’s Homo Sapiens will slowly (r)evolute as from December 2012 and biodiversification will evolve into the Sage of the Homo Profound Intellectus, that will start emerging broadly , bringing conciousness and Mind.

Growth is the greatness we’re searching for and wisdom is the question we will find !

JWT

Deplorabele wederkerende Boosheid

Met zorgvuldigheid waak je als ouder van een HB-kind over je groeibriljant.  Zijn onze kinderen niet ons spiegelpaleis ?

Toch kunnen ze gedragingen vertonen, die ons onbekend lijken.  Met graagte denk ik dan terug aan mijn eigen kindertijd. Ook ik vertoon(de) tijdelijke onverklaarbaarheden. Mijn vader groef op latere leeftijd vergelijkbaar jeugdmateriaal op en delfde voor mij zelfs nog enkele opa-anekdotes op. “Achteraf Grapper-LIJK ? ” ,besloten we gezamenlijk en maakten vlug een bukkende artistieke dankbuiging naar de wolkenhemel, onderwijl onze ogen gefocust op zijn vermoedelijke toorn….

Als gedragingen of reacties dan ook nog eens niet pasten bij het verwachtingspatroon of kader door onze buitenwereld opgesteld, waren veroordelingen sneller als oor(d)elen  gemaakt. Slechts Dustijds ?

Wederkerend zou het betekenisvol kunnen blijken te zijn om de buitenwereld te overtuigen om binnen het heden te kiezen voor het/ een toekomstig perspectief. Verouder in gedachten en vraag je af of je hedenlijk ridicuul acteert …

Pfff ? De statistiek baseert de trend toch ook op het geschatte verloop van een bepaalde ontwikkeling, daarbij vaak uitgaande van historische data. En hoe diagnosticeren medici ?

Ik vergelijk de belevingswereld van een HB-kind wel eens met de botsauto’s in de kermis. ….

Daarlangs herken ik de gulzigheid om je eigen wereldbeeld vast te stellen met de toetsing van alle externe (= buiten-ikkelijke) voorstellen.

De tanige advocaat van de kermis zwierde als een volledig getatoeëerde balletdanser tussen de vlaggende bumpers van de roekelozen en manipuleerde slechts hun omkaderde gedrag, onderwijl zijn inkomstenbron veiligstellend. Als botsleraar kende hij slechts 2 werelden: het verblikte jachtveld en de omstanders. Hij bekeek hen allemaal, maar zag geen verschil …. en werd hier toch ook niet voor betaald of door beoordeeld ?

De muntjesduwers van toen weten dat de kinderen van nú later pas begrijpen wat de kinderen van straks moeten meemaken om te begrijpen wat de muntjesduwers van toen leerden ?

Terugvoorzien,  een vaardigheid alom aanwezig en taboeraal ingeperkt door de kermis van het spiegelpaleis. En ja, groeibriljant,  pappa vind het goed als je enkele spiegels stukschopt om mensen te laten zien over welke scherven jij je weg moe(s)t banen !!!

En waarom kijken mensen dan naar mijn schoppen en niet naar mijn motivatie terwijl ze mij SSpiegelisch Mischhandeln . Kunnen ze eigenlijk wel zien wat ik weet ? En waarom is het zo belangrijk uit welke milieu ik voortkom ? Weten ze niet dat opa als een van de eersten ondernemers der Venlooschen Handelschkamer op de SS schoot en over de grenspalen van Venlo moest vluchtten naar een goed Boerendanselijk heenkomen en hem daarvoor zelfs postuum geen eresaluut gaven ?

Dit eerste (alweer niet opgetekende) grensincident in 1939 is net zo’n misvattend sprookje als de vindingrijke geschiedvervalsing van het verhaal der Gouden Peelhelm (Wederom mailbaar archeologisch bewijs voorhanden !).  ( Judo betekent trouwens de zachte weg)

Als waardevol en waarheid kruist loert zelfzucht over gene schouder.

Pap,  hoe en wie  bepaalt binnen het onderwijs of iemand een vrijheidstrijder is of dat hij bij het verzet hoort ?

En hebben verraders daarbij net zo’n invloed als in de oorlog en kunnen daarbij zelfs broerderlijke familieleden betrokken zijn ? Of mensen die elkaar kennen vanuit het vaselijk vervoerlijke jeugdverenigingswerk of misschien omdat ze bij een andere vriendschappelijke school werken ? Pap ik heb op school gehoord dat er zelfs iemand van VVV in zit die familie van Oma kent. Pap ik zeg je dit omdat ik nu precies zo voel als een WOII Jood, want dat waren toch ook medemensen die ze hun kansen en gedachtenvrijheid wilden afpakken en wat nooit ZAL lukken ! Pap, wat bedoelen de Leonardo’s nou precies met vermoorde onschuld en waar wassen ze hun handen in ?

Papa kun jij misschien een brief naar Minister van Bijsterveld schrijven want jij kan het zo goed wijsverwoorden ?

Zeker groeibriljant, alleen vind ik het zo moeilijk om te vragen waarom het onderwijs in Nederland jou discrimineert, terwijl je oude introverte vriendje nu wel naar de Leonardoschool in Venlo mag. Het zal wel een Grubbenvorster samensprong van omstandigheden zijn die kijkt naar jouw afkomst in plaats van jouw Blanke geteste uitkomst ! ( Waarom mag een dorpsschool trouwens afwijken van landelijk beleid zonder dat dit getoetst wordt en haalt men daartussen de norm van vaardigheid wel?)

Zou het niet verstandig zijn om als eerste HB-er een Anjer in je Revers te steken en met een Duits accent te gaan praten en deze taal te leren in plaats van dat ze je Engels gaan leren? Zou het niet slimmer van papa zijn om Niet te schrijven in de taal die alleen wij met de onzen begrijpen ?

Worden wij alleen maar boos omdat ze slimme mensen weigeren passend onderwijs aan te bieden of worden wij alleen maar boos omdat ze ons niet kunnen begrijpen ? Papa, waarom leiden mensen eigenlijk ons land, terwijl slimmere mensen  ons ALLEMAAL meer kunnen brengen.

Jongen, ik weet het wel, alleen denk ik nog na hoe het verzet iemand de oorlog kan verklaren………….

………. het belangrijkste voor mij is, dat JE BLIJFT VRAGEN ………………….

Zoon vertrouw mij,  ik heb niets tegen de huidige Duitsers,  ik heb iets tegen de mentaliteit van hun en onze kolonialistische voorouders en ik schaam mij ervoor, dat ik in ons huidige onderwijsbestel het principe van wederkerigheid opnieuw moet proeven.

Met schaamte….

De Neanderthaler

 

Momentus

Het woordsmeltpunt geeft weer dat bij een bepaalde wrijving tussen gedachten, deze een energetische waarde oplevert, welke een samensmelting kan creëren van 2 of meerdere woorden, tijdens een gegeven temperament, waarbij de inhoudsdekking van het nieuwe woord richting kan geven aan nieuwe betekenis ervan, welke desalnietteplus  niet altijd direct relateerbaar  is aan het soortelijk gewicht der zinsneden, edoch meer relationeel is aan de intensie van de doeldichting van een eerder woordmoment en piekverbeelding. Het niet inzichtelijke deel ervan beschouwen we na-alsnog als onbekende sturende zwarte materie…

De wandeling door het dal van bevestiging duurde slechts een vluchtig jaar en na het doorkruisen van het voorbewandelde verkorte pad der herkenning besloot ik deze kort intensieve periode in mijn leven af te sluiten, omdat ik het tijd vond om iemand anders een gelijkende kans te gunnen. Terugbeschouwend was mijn destijds initiële keuze voor onbekend terrein een waarachtige revisoinaire  herhaalkijk in de ontmoetspiegel van glans. Zoonlief ontmoet zijn medestrijders en het spiegelmoment kent heden ten dage helaas geen duur en wederal zijn wij zwanger van het  kind  der hoop.

Brengt het in verwachting zijn van een idee of creatie ons niet de mooist denkbare levenskracht van ieder tijdsmoment ?

Zou een eigenbepaald kennispad niet de ultieme zichtbare stippelvorm van een betekenisvolle wedergeboorte kunnen dromen ?

Bedenk: Onze weg is slechts een middel !

JWT

Vermeerderende Ooitheid

Woordkrimp, deelwaarachtigheid, durfimpact, glansmodus, passiedrift, gevoelsdeelbaarheid, kaarsprachtig, neukpuntig, talentschoonheid, muziekextrument, hoeveelmoeheid, ideelmoment, geurindalingen, lachleukheid, snapinleving  …

Sommige woordpracht bestaat, andere mag je genietend creëren..

Laatstelijk pleegt  het tijdsmoment een aanslag op mijn rekbaarheid en kiest mijn keuzeprioriteit steeds vaker de vervoeging van de onvoltooide ondeelbaarheid … De huidige maatschappij ontkent het wachtmoment en kiest onvaak voor snelheid in plaats van diepgaande kwaliteit…

De pleegbaarheid van woordzingbare liedgeschriftheid begrond zijn gevingsgezindheid op gewijzende kansverliefheid !

Laat mij jou onbeschaamd kussen op je wangen van kennis en ontmoet mijn ogen van nieuwgierigheid.

Mijn eigen wijze herleeft daar en wederom krijg ik woordzin.

Woorden de bouwstenen van de taal, met stevige letters als fundament dansflitsen als gebeurtenissen voorbij in mijn hoofd en volgroeien tot zinnen. Woordbeeldversmelting. Nog leuker wordt het als je probeert om woordstickers te plakken op de beelden die je ziet. Gebruik maar eens neonletters,  te plaatsen in je gedachtensteden en verkort de reistijd door ze denkbeeldig bovenelkaar te plaatsen. Skylinegelaagdheid met een werelds thuisgevoel ? Oefening 2: zet gelijkerwijze een aantal problemenbeelden boven elkaar in je gedachten. Ga er in je gedachten boven zweven en kijk omlaag.  Zie je woordstickers oplichten en brengen ze een oplossing ?  En welke emotie of gevoel proef je erbij ? Wissel eens van gevoel bij een specifiek denkbeeld. Aardbeiensmaak bij een familieconflict verzacht het probleem voor jezelf  en brengt inzicht ?  De bewustwording van je voorstellingsvermogen bepaalt mede je geestkracht als je ervan gebruik leert te maken.

Meerdimensionale zintuiglijke singularitaire Schrijfleringen.

JWT Beeldparabel

 

Jubileumdag Hint Limburg

Wat een heerlijke dag vandaag !

Als hypersenitieve vader van een HB-zoon verwachtte ik eigen gezondheidsmisstanden vandaag. Een tocht door het hei- en peellandschap met een temperatuur van minimaal 25 graden in het directe zonlicht. Omgevingsomstandigheden die de hel betekenen voor mijn hypergevoelige huid alsmede afweersysteem, dat dusver dusdanig aggressief pleegde  te reageren op externe factoren, welke een buitenleven vaak onmogelijk maken. Ennuh vandaag, nergens last van gehad ! Komt het omdat je je omgeven voelt door mensen die op dezelfde manier denken en voelen zoals je zelf doet ? (Ongeacht het feit dat er discutabele meningsverschillen Mogen bestaan…). Onze allergieën zijn vaak juist niet psychosomatisch ! Zou het geschuurde schoenenstof en dagelijkse wandelingen in de natuur mij soms tegenwoordig een zekere resistentie brengen ? Daarnaast lijkt het of dat er binnen de HB groep een positieve acceptatievorm van relativerende gunning der zwakheden bestaat. Logisch !

Naast de hoofdpunten erelidmaatschap en bijzonder lidmaatschap welke, meer als verdiend, werden toegekend aan Marion Knops en Floor Weinstock was er voor mij nog “een”, die mij niet alleen als muzikant verraste: de kennismaking met de oeroude Didgeridoo. Alle aanwezigen genoten met volle teugen van de vertelwijze en versnelde kennisoverbrenging tijdens de workshop. Verrassend hoe een instrument van Downunder Topdown de mooiste klankkleur krijgt door zijn trillingen, onze klankkleuren en des te meer Arie’s verhaalwijze  !  Zonder enige aarzeling heb ik m’n eerste dikwandige warmwaterpijp al gereserveerd bij mijn Did you Doo dit yourself  Zaak ….

Ook genoot ik van het thuiskomgevoel en de herkenbare acceptatie die je ervaart als Hintleden elkaar ontmoeten tijdens een activiteit als deze. Een ontmoeting en uitwisseling van prachtige verrassende heerlijke denkverstrengelingen  ! Waarbij de verfrissende insteek van de jeugd ons herinnert aan onze eigen geestelijke constructie.

Onze groeibriljant keek vandaag door de spiegel heen en ontdekte zijn evenbeeld in de visie van een jongen van 11. Contactinformatie werd uitgewisseld, terwijl de ouders, elkaar aftastend, wisten dat niet alleen hun zonen een verbinding tot stand brachten… Groeibriljant werd verlost van de overlevingsbeslommeringen van zijn minderheidsgroepering omdat als deze laatste zich exclusief ontmoet in de meerderheid pleegt te zijn..

“Zijn jullie hier soms allemaal slim ?”, vroeg een kereltje in een groep van ca. 5 jongelingen, terwijl ze dansten op de tonen van het aloude Australië. Ik herinneren me 4 variërende bevestigende antwoorden, terwijl een briljantje geruststellend  te kennen gaf: ” ik geloof zelfs dat onze ouders slim geboren zijn” .

De zuurgraad van zijn leefomgeving bepaalde dat slechts een vissoort de overhand mocht krijgen in een biotoop, de Groote Peel, welke behoort tot het Europese beschermde erfgoed. (De Amerikaanse hondsvis )

U begrijpt ? Dat iedere aanwezig HB-er meteen verliefd werd op dit visje …..

Houden kraanvogels trouwens van spiegeldikkopjes ????

Hoogachtend,

De zeldzame…

 

 

Ventis secundis, tene cursum ?

Als de wind gunstig is behoud koers ?

“Ooit” was ik een zeer gepassionneerde windsurfer en anticipeerde op windsnelheidsfluctuaties door het golvenpatroon te lezen vanuit de windrichting. “Iedereen” die zich voortbeweegt op het water met behulp van een zeil weet dat je in de toekomst kunt kijken doordat je, ver van je af, de invloed van de wind op het wateroppervlakte leert interpreteren. Welhaast vergelijkbaar met het zien van sterrenlicht ?

Als windsurfer wist ik precies wanneer ik me samen met het zeil vertraagd kon laten “vallen”.  Als mijn verst uitstekende achterzijde het wateroppervlakte raakte duwde ik het zeil zo ver mogelijk van me af en wist dat de wind dan vol het zeil zou bewegen.  Dit werkte vanuit bijna alle wind richtingen, maar hoog aan de wind gaf het mooiste effect waarbij je je zeil en plank dan dusdanig moest positioneren dat je je na windimpact kon laten afvallen tot halve wind. Als je daarna nog een mooie golf tegenkwam kon je bij voldoende snelheid doordraaien en met je volle gewicht achter op je plank springen, door de knieën gaan, je zeil dicht naar je toetrekken en hopen op een nog stevigere windvlaag. Ooit bracht deze combinatie van factoren me de gelukkige mogelijkheid om met de moeder der planken (de windsurfer) een jump te maken ,op de grote plas in Remunj, welke normaal alleen op zee mogelijk is.  De plank kwam geheel los van het water en ik zweefde enkele meters door de lucht. Mijn toenmalige leeftijdsbewustzijnsniveau kende nog weinig relativeringsvermogen en het momentum bepaalde nog haar wereldwijde voornaamheid.

Het was nog de tijd zonder voetbanden en ik bezocht en verzocht mijn lichamelijke grenzen. Ik had een 7,5 kwadraat doorgelat  zeil op mijn plank en surfde pas vanaf windkracht 5. Ennuh … uiteraard zonder trapeze. Stabiliteit was gegarandeerd door een van Nierop Sport gesponsorde rode  megakeg aan de achterzijde van m’n plank.

Ik had een rode arend op mijn zeil en armen als staalkabels….

Het was slechts een van mijn vele sporten ,hobby’s en interessegebieden en immer nog geniet ik de herinneringen die mijn ouders mogelijk maakten ! Waar ligt trouwens de pedagogische scheidslijn tussen grensverkenning en jeugdige roekeloosheid ?

Als je als ouder in staat bent om je kinderen tijdig los te laten creëer je de uitdagende ontdekkingsvrijheid welke onze groeibriljanten zo hard nodig hebben. Daarnaast blijft het belangrijk om ze te leren hoe ze moeten anticiperen en sturen. Het voorgenoemde gesimplificeerde voorbeeld van de surf-ster geeft weer, dat wanneer uitdaging en gevoel elkaar mogen omarmen deze pas voedingsgrond krijgen…

Gedijstof voor HB-ers !

Onthouding houd op Daar gunning begint :) !